مشکلات پول رایج امروز

پول چیست؟
پول در اصل یک توافق اجتماعی است. مردم باید اعتماد داشته باشند هر زمان اراده کنند می توانند اسکناس های داخل کیف شان، یا موجودی حساب بانکی یا کارت های هدیه شان را به کالا و خدمات دلخواه تبدیل کنند. فروشنده هم باید از ارزشمند بودن پولی که قرار است از خریدار بگیرد اطمینان داشته باشد. در طول تاریخ، جوامع بشری برای رسیدن به این توافق اجتماعی راه های زیادی را امتحان کرده اند. از صدف های دریایی، نمک، طلا، تا سیستم پیچیده بانک مرکزی امروز. بعضی از پولها، پشتوانه قوی تری نسبت به بقیه دارند و در طول زمان ارزششان را بهتر حفظ می کنند.
بطور غریزی همه می دانند که پول مساله مهمی است و همه می خواهند داراییشان را در یک پول با پشتوانه بالا ذخیره کنند. مردم در ازای کارشان پول می گیرند، پس پول نماینده زمان و کار آنهاست. پول ابزاری است که با آن می شود کار و تلاش یک فرد را در هر زمان دلخواه، به کالا و خدمات دلخواه تبدیل کرد. بر همین اساس، دسترسی به یک پول با پشتوانه یکی از اصلی ترین جنبه های قدرت فردی است. پول برای دولت ها هم اهمیت زیادی دارد، چون مدیریت اقتصاد و کنترل پول هر کشوری در اختیار دولت است. هرچند ممکن است وسوسه شوند و از این قدرت سوء استفاده کنند. مقامات دولتی اغلب از این قدرت برای رسیدن به مقاصدشان استفاده می کنند. فقط حکومت های مردم سالاری که حقوق فردی، تفکیک قوا، و حاکمیت قانون را بطور کامل اجرا می کنند، می توانند بطور مؤثر از تورم، مصادره اموال، و فساد مالی که مصداق سوء استفاده از کنترل دولت بر اقتصاد است، جلوگیری کنند.
در دنیای امروز کارکرد پول چگونه است؟
اسم پول های ملی رایج در دنیا «فیات» است که از کلمه لاتین «Fiat» به معنی «تعیین شده» گرفته شده است. ارزش این پول ها توسط دولت هایی که آنها را خلق کرده اند و در معاملات می پذیرند، تعیین می شود. از آنجا که چاپ پول برای دولت ها هزینه ای ندارد، آنها می توانند هر وقت و به هر اندازه ای که می خواهند پول خلق کنند .
به گفته آلن گرین سپن رئیس کل پیشین بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا، این کشور می تواند همه قرض های خود را با چاپ پول بپردازد. این روش حتی برای اقتصاد پایداری همچون ایالات متحده چالش هایی را پدید خواهد آورد. قدیمی ترین پول ملی، «پون داسترلینگ» بریتانیای کبیر است که 99/5 درصد از ارزش خود را در طول 300 سال گذشته از دست داده است. دلار آمریکا هم 90 درصد از ارزش خود را در طول یک قرن گذشته از دست داده است. یک پرس استیک که در سال 1925، 0/36 دلار قیمت داشت، در سال 1990، 3 دلار بوده و الان 12 دلار است. درحالی که این ارز از پایدارترین پول های دنیاست. عمر متوسط یک پول فیات فقط 72 سال است.
امروزه هدف بانک های مرکزی، تثبیت تورم و پایین نگه داشتن آن است و همه کشورها در دوره هایی از تاریخ در این کار موفق بوده اند. اگرچه بیشتر پول ها در بلند مدت از تورم مصون نمانده اند، و این مساله برای کسانی که این پول ها را پس انداز می کنند مشکل ساز است. این افراد برای خرید ملک یا سهام که ارزش آن ها با تورم بالا می رود به اندازه کافی پول ندارند. تورم بالا کار را برای کسانی که می خواهند پولشان را برای آینپده پس انداز کنند سخت می کند چون ارزش پس اندازشان در گذر زمان کاهش می یابد.
ارزش دارایی میلیاردها نفر از انسان هایی که تحت رژیم های استبدادی زندگی می کنند، بخاطر تصمیم های مقامات دولتی که از طرف مردم انتخاب نشده اند، هر روز کمتر و کمتر می شود. فقط قشر مرفه جامعه قادر است برای حفظ ارزش دارایی اش دلار،طلا و ملک بخرد. اما در عین حال شهروندان کشورهای ثروتمند و مردم سالار، از پشتیبانی مهمی بهره مند هستند و به دلار یا یورو که پول تقریبا پایداری است دسترسی دارند. اقتصاد آن ها عملکرد خوبی دارد و آنها می توانند کاری با درآمد خوب پیدا کنند. همچنین دسترسی به ابزارهای سرمایه گذاری دارند که آنها را در مقابل تورم مصون نگه می دارد.
اثر دسترسی نابرابر به پولی که بانک ها خلق می کنند به قدری شناخته شده است که  برای آن یک اصطلاح وجود دارد؛ «اثر کانتیلان». این اصطلاح برگرفته از اسم یک اقتصاددان قرن هجدهمی به نام ریچارد کانتیلان است که این اثر را زمانی که به عنوان یک بانکدار در بریتانیا مشغول به کار بود، مشاهده کرد.
تورم بالا عادلانه نیست چون باعث می شود ثروت افراد کمتر برخوردار جامعه به افراد مرفه جامعه منتقل شود. ممکن است اثرات تورم بالا برای فردی که در ایالات متحده یا بریتانیا زندگی می کند، مشهود نباشد اما متاسفانه برای میلیاردها نفر که در کشورهای با اقتصاد ضعیف زندگی می کنند، بشکل کاملا واضح و دردناکی قابل لمس است.
همچنین پول های ملی بخاطر ویژگی  چاپ پذیر بودنشان، یکی از عوامل بوجود آمدن جنگ های طولانی در زمان ما هستند. دولت ها می توانند با چاپ کردن پول برای ادامه جنگ، هزینه آن را با استفاده از تورم به  نسلهای بعد منتقل کنند. این یعنی جنگ های طولانی تر و پرخرج تر. جنگ جهانی اول یک نمونه غم انگیز است که طرف های اصلی درگیر، توانستند با استفاده از تورم، هزینه ادامه جنگ را تأمین کنند. هم آلمان، هم روسیه اجرای قانون «پول طلا» (سیستم پولی که در آن واحد محاسبه اقتصادی بر پایه وزن ثابتی از طلا است و این مقدار مشخص به ازای هر قطعه اسکناس در بانک مرکزی ذخیره ونگهداری می شود ) را متوقف کردند و برای ادامه دادن به جنگ، پول بدون پش توانه چاپ کردند. برای همین، این جنگ خیلی بیشتر از چیزی که همه انتظار داشتند طول کشید. وقتی آلمان شکست خورد، تنها راهی که برای پرداخت غرامت داشت این بود که حتی بیشتر از قبل پول بدون پشتوانه چاپ کند. تا سال 1923  میلادی مارک آلمان تا 1 تریلیون بار ارزش خود را نسبت به روزهای قبل از جنگ از دست داده بود و همین موضوع شرایط را برای جنگ جهانی دوم هموار کرد. مشابه این ولخرجی ها هم آشکارا در روزگار ما دیده می شود. گذشته از اینکه چه دیدگاهی درباره درگیری ایالات متحده آمریکا در کشورهای عراق و افغانستان داشته باشید، مخارج این تجاوزهای نظامی بیشتر از 5/9 تریلیون دلار است. این یعنی اگر قرار بود مردم آمریکا بطور مستقیم هزینه های جنگ را بپردازد، هر خانوار 000/46 دلار متحمل می شد.
یک اشکال دیگر سیستم پول دنیای امروز مشکلات جابجا کردن پول بین کشورهای مختلف دنیا است. کشورهایی مثل چین، روسیه، آرژانتین و اندونزی محدودیت های سختگیرانه ای برای تبدیل یا انتقال یا جابجایی پول برای شهروندان شان وضع کرده اند. این محدودیت ها بیشتر از طریق کنترل پولی است که هر یک از شهروندان این کشورها می توانند به پول کشور دیگر تبدیل کنند. برای مثال یک شهروند چینی هرسال فقط اجازه تبدیل تا سقف 50/000 دلار از پول ملی چین به دلار آمریکا را دارد. در ایران اوضاع نقل و انتقال پول به یک کشور خارجی به مراتب وخیم تر است. یک شهروند ایرانی هیچ راه قانونی برای منتقل کردن  دارایی اش به خارج از کشور ندارد و اغلب این کار از طریق شبکه صرافی ها و به قصد دور زدن تحریم های مالی و با کارمزدهای بالا انجام می شود. در بعضی کشورها ممکن است حتی دسترسی مردم به پول خودشان در بانک محدود شود.
در کشور یونان و بعد از بحران مالی سال 2015، شهروندان یونان نمی توانستند بیش تر از روزی 60 یورو از حساب شان در بانک برداشت کنند. این یعنی اختیار پولش ان دست خودشان نیست. حتی اگر محدودیتی برای نقل و انتقال پول در کار نباشد، این کار دشوار و پرهزینه است. در سال 2018 کارگران مهاجر و پناهندگان حدود 700 میلیارد دلار پول برای عزیزان شان ارسال کردند و برای این کار حدود 45 میلیارد دلار هزینه کردند. این رقم برای کسانیکه از نظر مالی در تنگنا هستند خیلی بالاست.
بانک های مرکزی؛ پاشنه آشیل اقتصاد جهان
بانک های مرکزی پاشنه آشیل اقتصاد کشورهای متبوع خود هستند. فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا به نوعی نقش بانک مرکزی بانک های کشورهای دنیا را بازی می کند. این به نفع شهروندان آمریکایی است. دلار آمریکا در هر کجای جهان پذیرفته میشود و باز کردن حساب بانکی، گرفتن اعتبار، خرید کالا و خدمات برای آنها آسان است. بیشتر شهروندان آمریکایی از تورم مصون هستند.
اقتصاد پویای ایالات متحده پشتوانه و موتور محرک سیستم اقتصاد جهانی دنیای امروز است. «پول دلار» (نام سیستم مالی که در آن دلار آمریکا ارز مرجع دنیا است و ارزش پول های دیگر کشورهای دنیا با آن سنجیده می شود) قلب این سیستم، و باعث تسلط دلار بر سیستم مالی جهانی شده است. این تسلط از یک رویداد کمتر شناخته شده در یک هتل در ایالت نیوهمشایر در سال 1944 به نام «توافق برتون وودز» شروع شد.
قدرت های جهانی در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در برتون وودز دور هم جمع شدند تا نظام هماهنگ مالی جهانی را تاسیس کنند. در طول سه هفته بیشتر از 700 نماینده از 44 کشور مختلف درباره ساختار آینده نظام مالی جهان به بحث و تبادل نظر پرداختند. بعضی از نمایندگان پیشنهاد دادند که یک ارز ذخیره جهانی جدید به نام «بانکور» خلق شود ولی در نهایت نمایندگان توافق کردند که هریک از ارزهای کشورهای مختلف به ازای یک نرخ تبدیل برای هر کشور، به دلار آمریکا تعیین شود. در نتیجه امروزه تجارت جهانی عمدتا با دلار آمریکا تسویه می شود و هر کشوری سعی می کند ذخیره ای از دلار آمریکا داشته باشد. اثر مرکزیت دلار در سیستم مالی دنیا وقتی مشخص می شود که ببینیم پول چگونه بین کشورهای مختلف جابجا می شود. برای مثال فرض کنید می خواهید از کره جنوبی به فیلیپین پول ارسال کنید. معمولا «وون»  کره جنوبی بطور مستقیم به «پزو» فیلیپین تبدیل نمی شود چون هیچکدام از آن کشورها به اندازه کافی از پول یکدیگر ذخیره ندارند. پس آنها به دلار و مجموعه ای از تراکنش های واسط وابسته اند. در وهله اول «وون» کره جنوبی در کشور کره به دلار تبدیل می شود و آن دلارها از طریق یک بانک آمریکایی که اینجا واسطه است از کره به فیلیپین ارسال می شود و در نهایت بانک دریافت کنده دلار در فیلیپین، آن دلارها را به «پزو» فیلیپین تبدیل میکند و به دست صاحبش می رساند. این کار حداقل چند روزی طول خواهد کشید و شامل کارمزد برای تبدیل ارزها به یکدیگر و کارمزد برای تراکنش جابجایی خواهد بود. این کارمزدها می تواند از 3 تا 15 درصد نسبت به مسیر جابجایی پول متغیر باشد. میانگین جهانی کارمزد انتقال بین المللی پول حتی برای مقادیر کم، حدود 7 درصد است.
با اینکه پول دلار برای نظام مالی دنیا فواید بی شماری داشته اما در عین حال باعث سست شدن اقتصاد جهانی هم شده است. به این دلیل که اقتصاد هر کشوری به دلار آمریکا وابسته است و از فروپاشی دلار آسیب میبیند. در نتیجه سیستم اقتصادی دنیا طوری است که ورشکستگی چند بانک آمریکایی می تواند منجر به یک بحران اقتصادی شود.
حریم خصوصی مالی دیگر از بین رفته است
دیجیتالی شدن پول در طول دو دهه گذشته تقریبا باعث از بین رفتن حریم خصوصی شده است. همه تراکنش های مالی برای مقاصد سیاسی و تجاری مورد بهره برداری قرار می گیرند. پول الکترونیکی مدت زیادی است که وجود دارد اما ابزار پردازش داده های بزرگ برای پایش و نظارت موثر بر آنها  به تازگی فراهم شده است. تا وقتی دولت ها وشرکت های تبلیغاتی هر روز بیشتر و بیشتر به اطلاعات شخصی و انتخاب ها و ارتباط ات اشخاص سرک می کشند، پرداخت های آنلاین یا حضوری، هیچکدام از این مساله مصون نخواهند بود. این اطلاعات شخصی، ردپاهایی منحصربه فرد هستند و با هر خرید یا تراکنش مالی دیگر، دقیق تر و قابل تشخیص تر می شوند. برای همین است که امروزه وقتی شما یک محصول را در گوگل جستجو می کنید، چند دقیقه بعد تبلیغ آن محصول یا مشابه آن را درتایم لاین فیس بوک یا اینستاگرام خود مشاهده خواهید کرد.
این ردپای دیجیتال، می تواند بسته به کشوری که در آن زندگی می کنید، تبعات خطرناکی داشته باشد. در تابستان سال 2019 ده ها هزار دانش آموز هنگ کنگی برای اعتراض به طرحی که استرداد شهروندان هنگ کنگی به چین را تسهیل می کرد، تجمع کردند. آنها می دانستند اگر از کارت بلیت های متروشان که به اسم واقعی آنها صادر شده استفاده کنند، حکومت می تواند از طریق اطلاعاتی که از طریق آن کارت های هوشمند بدست می آورد، هرلحظه از موقعیت مکانی آنها مطلع شود. برای همین آنها از پول نقد برای خریدن بلیت مترو استفاده کردند .در حال حاضر می توان در دنیا از پول نقد استفاده کرد ولی با از بین رفتن اسکناس و سکه در دهه آینده، دیگر راهی برای خرید بلیت مترو با پول نقد وجود نخواهد داشت و مجبوریم از کارت های پلاستیکی که به اسم واقعی ما صادر شده اند استفاده کنیم. شرکت های صادرکننده این کارت ها به راحتی می توانند اطلاعات سفرهای ما را با دولت و شرکت های تبلیغاتی به اشتراک بگذارند. ردپای دیجیتالی ما هرکجا رفته باشیم، باقی خواهد ماند.
افکار عمومی در مورد ردیابی و پایش خرید ها و رفتارهای خصوصی شهروندان، متفاوت است. بعضی از افراد دل خوشی از آن ندارند و این موضوع ناراحتشان میکند. طیف دیگری هستند که این موضوع را به شدت نکوهش می کنند و آن را نقض آشکار حریم خصوصی می دانند. عده ای هم هستند که اصلا برایشان مهم نیست. صرف نظر از این دیدگاه ها یک حقیقت وجود دارد، و آن این است که امروزه دولت ها نه تنها بر عرضه پول کنترل دارند و شرایط جابجا کردن پول را تعیین می کنند، بلکه می توانند تقریبا هر چیزی که بخواهند درباره خریداران و فروشندگان بدانند. ممکن است سیستم های پرداخت الکترونیکی که در دنیا با سرعت زیادی در حال همه گیر شدن هستند، بطور کلی باعث انقراض حریم خصوصی انسان ها شوند .
آیا راه دیگری وجود دارد؟
کم ارزش شدن پس انداز افراد به دلیل تورم، محدودیت هایی که برای انتقال و جابجایی پول در دنیا اعمال می شود، متمرکز بودن نهادهای مالی، و از دست رفتن حریم خصوصی، چهار پدیده جهانی هستند که بیشترین مخاطرات را برای کاربران سیستم های مالی قرن 21 دارند.
کشورهای دنیا برای حفظ وضعیت موجود تقلا می کنند و کسانی که فشار اصلی را متحمل می شوند در واقع مردم عادی هستند.
چه میشد اگر یک سیستم جدید پدید می آمد که در آن دولت ها نمی توانستند پول را از طریق ایجاد تورم بی ارزش کنند، یا شرکتهای گمنام جهانی نمی توانستند جلوی نقل و انتقال پول را بگیرند؟ چه می شد اگر پول به طور کامل دیجیتالی میشد و هر کسی به اینترنت دسترسی داشت، صرفنظر از اینکه در کجای جهان زندگی می کند، می توانست بدون نیاز به کسب اجازه از سیستم های مالی جهانی، از آن استفاده کند؟
در سال 2008، درست زمانی که بحران مالی ایالات متحده و جهان در حال شکل گرفتن بود، یک نفر تصمیم گرفت این سیستم جدید را از نو خلق و شرایط را برای انقلاب مالی بعدی دنیا مهیا کند.

 
  • 26 بهمن 1399
  • مدیر
  • 1405

نظر شما درباره این کالا

دیگران را با نوشتن نقد، بررسی و نظرات خود راهنمایی کنید.
لطفا پیش از ارسال نظر یا نقد و بررسی، خلاصه قوانین زیر را مطالعه کنید:
  • فارسی بنویسید و از کیبورد فارسی استفاده کنید. بهتر است از فضای خالی (Space) بیش‌از‌حدِ معمول، شکلک یا ایموجی استفاده نکنید و از کشیدن حروف یا کلمات با صفحه‌کلید بپرهیزید.
  • نظرات و نقد و بررسی خود را براساس تجربه و استفاده‌ی عملی و با دقت به نکات فنی ارسال کنید؛ بدون تعصب ، مزایا و معایب را بازگو کنید.
  • به کاربران و سایر اشخاص احترام بگذارید. پیام‌هایی که شامل محتوای توهین‌آمیز و کلمات نامناسب باشند، حذف می‌شوند.
  • از ارسال لینک‌های سایت‌های دیگر و ارایه‌ی اطلاعات شخصی خودتان مثل شماره تماس، ایمیل و آی‌دی شبکه‌های اجتماعی پرهیز کنید.

وضعیت مارکت رمز ارزها

جديدترين اخبار

سوال و جواب درباره بیت‌کوین
در این بخش سعی می‌کنیم به مهم‌ترین و پرتکرارترینِ سوال‌ها در خصوص بیت‌کوین پاسخ، و بعضی از شایعات نادرست، چالش‌ها، معایب، و پیچیدگی‌های بیت‌کوین را توضیح دهیم.
دو آینده محتمل برای بیت‌کوین
هرچه تعداد افرادی که بیت‌کوین دارند و به‌جای پول رایج کشورشان بیت‌کوین قبول می‌کنند بیشتر شود، کم‌کم کالا و خدمات نه بر پایه دلار یا پول رایج آن منطقه، بلکه کاملاً بر پایه بیت‌کوین محاسبه خواهد شد.
اهمیت بیت‌کوین برای حقوق بشر
کنترل حاکمان دیکتاتور بر سیستم بانکی در کشورهایی مثل بحرین و روسیه و زیمبابوه، موجب پدید آمدن فساد و اختلاس‌های گسترده می‌شود. بیت‌کوین شرایط را برای به‌وجود آمدن دنیایی هموار می‌کند که در آن دولت‌ها و شرکت‌ها از اختیار کمتری برخوردارند و در عین حال افراد آزادترند و حق انتخاب دارند.
قیمت بیت‌کوین و نوسان آن
قیمت یک دارایی وقتی تغییر می‌کند که توازن بین خریداران و فروشندگان آن بهم بخورد. در مورد بیت‌کوین بهم خوردن توازن به چند عامل بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت بستگی دارد.
فناوری بلاک‌چین؛همچنان منتظریم
برای یک دارایی دیجیتال محض مثل بیت‌کوین، می‌توان برای بایگانی کردن سوابق تراکنش‌های مالی از تکنولوژی بلاک‌چین استفاده کرد. این روش باعث می‌شود بتوانیم تعداد بیت‌کوین‌های خلق شده و سابقه همه نقل و انتقال‌ها را بدون خطا روی آن ذخیره کنیم.
طراحی سایت : رسانه گستر © 2002 - 2022